Spektakle

Podopieczni

reżyseria Katarzyna Deszcz

Elfriede Jelinek (ur. 1946) – najwybitniejsza współczesna dramatopisarka niemieckiego obszaru językowego. Oprócz tekstów scenicznych pisze poezje, słuchowiska radiowe, powieści i eseje. W 2004 roku za całokształt twórczości otrzymała Nagrodę Nobla. 

 

"Uchodźcy poszukując godnego życia

akceptują niewiarygodne warunki.

Musimy udowodnić im,

że jesteśmy ich godni..."

Elfriede Jelinek

 

Widzi pan, oto dwóm naszym krewnym ucina się głowy, potem zostało jeszcze kilkoro, sfotografowani komórką, póki był czas, teraz już żaden, ich już nie ma, ostałem się tylko ja, ale to trudne do rozszyfrowania zrządzenie losu, no bo z jakiego powodu ludzie robią takie rzeczy?, nie oznacza pozwolenia na pobyt, widzi pan, od razu rozszarpuję podarowane dżinsy, podarowany sweter, podarowany plecak tnę na strzępy, zwariowałem, prawda, przecież te rzeczy są teraz moją własnością!, poddaję się tej niewidzialnej fali, i co z tego? Co z tego mam? Nic! Moi dwaj kuzyni zostali pozbawieni głów, błagam pana, wiem, pan by mi tego nie zrobił, pan by nie mógł zrobić czegoś takiego, ale czy moi kuzyni nie mówią sami za siebie? Z poderżniętymi gardłami i oderżniętymi głowami czy nie przemawiają za mną? Czy to nie przemawia do ciebie, że takie ciężkie przeżycia ciążą na mnie? A tak, do ciebie, właśnie do ciebie! Nie?

Fragment sztuki


W spektaklu „Podopieczni” Elfriede Jelinek chcemy porozmawiać o naszej bezradności wobec problemu uchodźców.Na naszych oczach trwa wędrówka ludów, która przerosła nas ogromem i złożonością. „Nasze oczy” to ekran, gazeta, radiowy głos. Zależnie od tego, na które media się powołujemy, wygłaszamy opinie, jesteśmy za lub przeciw, dzielimy świat na my i oni. W Polsce, zanim jeszcze pojawią się uchodźcy, zostali już obwinieni, osądzeni i skazani na bezosobowe „oni”. W świecie, gdzie panuje niemożność porozumienia a co za tym idzie, zrozumienia – jednostkowy ludzki dramat zanika i wymazywany zostaje ze świadomości zbiorowej. Natomiast jednostki niosące realne zagrożenie, stają się wygodnym argumentem uzasadniającym nasze „nie” dla wszystkich uchodźców. Spektakl staje się próbą zastanowienia nad najważniejszą zdobyczą cywilizowanego świata: ideą humanizmu.

GOŚCINNIE TEATR NOWY, ZABRZE

Przekład: KAROLINA BIKONT

Reżyseria:KATARZYNA DESZCZ>

Scenografia: ŁUKASZ BŁAŻEJEWSKI

Muzyka:MICHAŁ BIAK RUSIELEWICZ

Projekcje: BARTŁOMIEJ LATOSZEK

Inspicjent/sufler: JOANNA GORZAŁA/EDYTA BICZ

Obsada:

HANNA BORATYŃSKA, ANNA KONIECZNA, DANUTA LEWANDOWSKA, AGATA ŚLIWA (gościnnie), MAGDALENA WALIGÓRSKA/JOANNA GORZAŁKA, DARIUSZ CZAJKOWSKI, JAROSŁAW KARPUK, ANDRZEJ KROCZYŃSKI, ROBERT LUBAWY